การสอบวัดระดับความถนัดทางภาษาเกาหลี (TOPIK) เป็นการสอบที่ผู้สอบสามารถนำผลการสอบมาประเมินศักยภาพการใช้ภาษาเกาหลี ศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยที่ประเทศเกาหลีใต้ สมัครงานในประเทศเกาหลีใต้ ยื่นขอวีซ่า หรือขอใบอนุญาตเพื่อการพำนักถาวรที่ประเทศเกาหลีใต้ ยื่นขอใบประกาศนียบัตรรับรองคุณสมบัติการสอนภาษาเกาหลีของครูต่างชาติ และคัดเลือกชาวเกาหลีที่อาศัยในต่างประเทศเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัย

การสอบวัดระดับ TOPIK แบ่งออกเป็น TOPIK I และ TOPIK II มีเกณฑ์การประเมินความรู้ของแต่ละระดับดังต่อไปนี้

TOPIK I

ระดับการประเมินความรู้
1– มีทักษะพื้นฐานทางภาษาที่จำเป็นในชีวิตประจำวัน เช่น การแนะนำตัว การซื้อของ การสั่งอาหาร
– เข้าใจและสื่อสารเกี่ยวกับหัวเรื่องที่คุ้นเคยหรือเรื่องส่วนตัว เช่น เรื่องเกี่ยวกับตัวเอง ครอบครัว งานอดิเรก สภาพอากาศ
– แต่งประโยคง่าย ๆ จากไวยากรณ์พื้นฐานและคำศัพท์เบื้องต้นที่มีประมาณ 800 คำ
– เข้าใจและเรียบเรียงประโยคง่าย ๆ ที่ใช้จริงในชีวิตประจำวันได้
2– มีทักษะทางภาษาในการใช้พื้นที่สาธารณะ เช่น ธนาคาร ไปรษณีย์ และติดต่อสื่อสารในชีวิตประจำวันได้ เช่น การโทรศัพท์ การขอความช่วยเหลือ
– เข้าใจเนื้อหาที่เป็นย่อหน้า สามารถสื่อสารเกี่ยวกับหัวเรื่องที่คุ้นเคยและเรื่องส่วนตัวโดยใช้คำศัพท์ประมาณ 1,500 – 2,000 คำ

TOPIK II

ระดับการประเมินความรู้
3– มีทักษะทางภาษาในการใช้พื้นที่สาธารณะต่าง ๆ และมีทักษะพื้นฐานทางภาษาที่จำเป็นต่อการรักษาความสัมพันธ์ในทางสังคม ไม่ประสบปัญหาในการใช้ชีวิตประจำวัน
– เข้าใจเนื้อหาที่เป็นย่อหน้าและสื่อสารประเด็นทางสังคมที่ตนคุ้นเคยและเป็นรูปธรรมได้
– แยกแยะเอกลักษณ์ของภาษาพูดและภาษาเขียนจนสามารถเข้าใจและสื่อสารได้
4– มีทักษะทางภาษาที่จำเป็นต่อการใช้พื้นที่สาธารณะ การรักษาความสัมพันธ์ในทางสังคม และการปฏิบัติงานทั่วไปได้ในระดับหนึ่ง
– เข้าใจเนื้อหาง่าย ๆ เกี่ยวกับข่าวและหนังสือพิมพ์ เข้าใจและเปรียบเทียบระหว่างเรื่องที่เป็นประเด็นทางสังคมและที่เป็นนามธรรมได้อย่างคล่องแคล่ว
– เข้าใจและสื่อสารเรื่องที่เกี่ยวกับสังคมและวัฒนธรรม โดยมีพื้นฐานความเข้าใจเกี่ยวกับวัฒนธรรมเกาหลีที่เป็นที่รู้จักและสำนวนเกาหลีที่ใช้บ่อย
5– มีทักษะทางภาษาที่จำเป็นต่อการสื่อสารเฉพาะด้านในระดับหนึ่ง เช่น การวิจัย การประกอบธุรกิจ
– เข้าใจและสื่อสารประเด็นที่เป็นเรื่องไกลตัวได้ เช่น การเมือง เศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม
– แยกแยะและสื่อสารเนื้อหาที่เกี่ยวกับภาษาที่เป็นทางการและไม่เป็นทางการ ภาษาเขียน และภาษาพูดได้อย่างเหมาะสม
6– มีทักษะทางภาษาที่จำเป็นต่อการสื่อสารเฉพาะด้าน เช่น งานวิจัย การประกอบธุรกิจ ได้อย่างคล่องแคล่วและถูกต้อง
– เข้าใจและสามารถสื่อสารประเด็นที่เป็นเรื่องไกลตัวได้ เช่น การเมือง เศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม
– มีทักษะทางภาษาเทียบเท่าเจ้าของภาษาและไม่ประสบปัญหาในการสื่อสาร

อ้างอิง : Korean Education Center in Thailand. (2561). คู่มือสอบวัดระดับความถนัดทางภาษาเกาหลี TOPIK I. กรุงเทพมหานคร: ซีเอ็ดยูเคชั่น.